trueliving
New member
Sanayinin zorlukları harika. Girişimci ve konuk yazar Daniel Křetínský, Avrupa'nın önceki iklim politikasının refahı ihmal ettiğini, kısmen fizik hedefleriyle çeliştiğini söylüyor. Bunun yerine, başka bir fikir çok daha fazlasına yardımcı olacaktır.
Alman ekonomisinin zorluklarının çoğu, örneğin işgücü maliyetleri ve kırılmış eksiklik, coşkulu düzenleme, vergi seviyesi veya jeopolitik değişimler gibi konular gibi kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir. Ancak bence, iki temel neden kamuoyu tartışmasında yeterince adlandırılmamıştır:
Birincisi, Alman ve Avrupa sanayi politikası son 15 yılda pragmatik değil, ideolojik – özellikle ABD ve Çin rakiplerimizin aksine.
İkincisi, ideolojik tutumun bir sonucu olarak, AB ve Almanya küresel bir endüstriyel ve iklim stratejisi izlememektedir. Buna ek olarak, AB uluslararası ticaret önlemleri ve düzenlemelerinde küresel ekonomideki değişimlere yeterince tepki vermektedir.
Özellikle iklim değişikliğine karşı mücadelede yaklaşımımız çok ideolojiktir. Önceden vurgulamak istiyorum: Hiçbir şekilde iklim değişikliğine karar verme veya hırslarımızı tavsiye etme ihtiyacını hiçbir şekilde inkar etmiyorum. Ancak, şu anda yaptığımızı sorguluyorum.
Dönüştürülmesi gereken endüstrilerin listesi uzundur ve Alman endüstrisinin omurgasına karşılık gelir: enerji, otomobil, kimya, çimento, çelik. Ayrıca, bu kilit endüstrilerin önemi ve daha sonraki etkileri, örneğin tedarikçi ve hizmet sektöründeki istihdam üzerindeki etkileri büyük ölçüde hafife alınmıştır.
Çin ve ABD'nin aksine, Yeşil Dönüşüm politikamız “örnek olarak liderlik” felsefesini takip ediyor. Dünyaya, refahı korurken karbonsuz bir ekonominin inşa edilebileceğini gösterdiği söyleniyor.
Ancak bu stratejinin önemli bir güvenlik açığı vardır: Başkaları takip etmezse ne yapıyoruz? AB, küresel ortak emisyonların yüzde yedisinden daha azından sorumludur. Sorunu tek başına çözmeyeceğiz. Uygulamada ciddi hatalar da vardır.
Yeşil dönüşümün ekonomik sonuçları
Yeşil dönüşümde, AB öncelikle emisyonları azaltmak için iklim hedeflerine odaklanmaktadır. Refah ve ekonomimizin düşük karbon veya serbest ekonomiye geçişten nasıl yararlandığı sorusu ihmal ediliyor.
Özellikle belirleyici bir rekabet faktörü göz ardı ettik: küresel rekabete kıyasla enerji fiyatlarımız.
Almanya'daki ortalama toptan satış fiyatı şu anda megawatt saat başına 100 Euro'nun üzerindedir (EUR/MWH). Bu, ABD'de yaklaşık 30-45 Euro/MWh ve Çin'de ortalama 60 EUR/MWh civarında istikrarlı elektrik fiyatlarıyla karşı karşıyadır.
Enerji geçişinden önce, bu tam tersiydi – Almanya'daki elektrik 20 EUR/MWh'nin biraz üzerindedir. O zamandan beri, CO₂ sertifikaları nedeniyle elektrik fiyatı sürekli daha pahalı. Ton başına yaklaşık 75-80 Euro (EUR/T) seviyesi, ilgili çevresel avantajlar getirmez.
Kömürden gaza değişim zaten 30 EUR/T idi. Bununla birlikte, gazdan yeşil hidrojene geçiş 100 veya 200 EUR/T CO₂'da bile gerçekleşmez.
Gazla durum daha karmaşıktır. 13 Euro/MWh'lik ABD gaz fiyatına ulaşılamıyor, ancak daha pragmatik bir yaklaşım sadece mevcut fiyatımızı yaklaşık 50 EUR/MWh'lik yarıya indirebilir.
Yeni endüstriler oluşturmak için kaçırılan fırsatlar
Yenilenebilir enerjiler alanında sanayi politikamızın kaçırılan fırsatları özellikle açık hale geliyor. AB – özellikle Almanya – burada liderlikti.
Ancak, stratejik olarak genişletmek yerine, Çin pazar liderliğine bırakıldı. Bugün Halk Cumhuriyeti, yüzde 85 dünya pazar payı ve yüzde 65 dünya pazar payı ile rüzgar türbinleriyle PV modüllerinin üretimine hakim.
Piyasa mekanizmalarının daha rekabetçi Çin'i tercih ettiği doğrudur. Bununla birlikte, Avrupa haneleri ve şirketleri, ekonomimizdeki bu milyarlarca yatırım stratejik bir avantaj sağlamadan 15 ila 20 yıl boyunca güneş enerjisi için yüksek beslenme tarifeleri ödemek zorunda kaldılar.
Otomotiv endüstrisi daha da ciddi. Trafiği karbondan arındırma girişimi, Almanya'nın AB seviyesinden kaynaklanan AB seviyesinden geldi. Dünya otomobil pazarı keskin bir şekilde yükselirken (2000'den bu yana yaklaşık yüzde 65), Avrupa üretimi düşüyor ve şu anda 2000 seviyesinin altında.
2000 yılında Çin sadece iki milyon araç üretti, bugün yaklaşık 40 milyon var. Çin sürekli bir elektrikli araç stratejisi izlerken, AB daha önce rekabetçi bir elektrikli araç endüstrisi oluşturmadan piyasadan çıkan yüksek verimli içten yanmalı motor olan kendi temel yetkinliğini çağırıyor.
Benzer bir hata, çelik ve kimya endüstrisinde yeşil hidrojende ekonomik olmayan ve erken ilerleme ile tehdit eder.
Kilit endüstrilerimizin değiştirilmesi
Birçok endüstri için fiziksel olarak imkansız veya ekonomik olmayan hedefler belirlendi. Bu, ilgili endüstrilerde yüksek belirsizliğe yol açar.
Üretimlerini taşıyabilen şirketler büyük ölçüde bunu yaptı. Diğerleri, daha net çerçeve koşulları ve daha gerçekçi hedefler umuduyla kararsızlaştırma için yatırımlarını harekete geçirmeye çalışırlar.
Ve zaten yatırım yapanlar, kaçınılmaz olarak ayarlanacak ve düzenleyici çerçeveler daha da geliştirildiğinden, sonunda cezalandırılıyor.
Uzun vadeli ortak fiyat gelişimi hakkındaki belirsizlik, hedefler açısından belirsizliğe sahiptir. Sanayi herhangi bir planlama güvenliğinden yoksundur.
Bununla birlikte, daha küçük fiyat farklılıkları zaten hangi teknolojilerin ekonomik ve rekabetçi olduğuna karar vermektedir. Çok uzun vadeli yatırım kararları fiili imkansızdır.
Alman endüstrisi rekabet gücünü kaybediyor, yatırımlar büyük ölçüde azalıyor ve birçok prodüksiyon göç etti. İşgücü piyasası üzerindeki etkiler hala fark edilmez, ancak artarlar ve yapısal sonuçlarla sonuçlanır.
Önceki çabalarımıza ve ekonomimizin zayıflamasını dikkate almasına rağmen, 49 Gigatons Co₂ küresel emisyonları 2015'te 2023'te 53 Gigatons Co₂'ya yükseldi.
Aslında, ilgili hiçbir AB dışı devlet örneğimizi takip etmez. Karbonalizasyon, özellikle Çin'in büyük şehirlerde hava kirliliği veya enerji ithalatlarının Çin bağımlılığını azaltması gibi, ABD'de ABD'de kömürden gaza, Çin'in elektrikli araç stratejisini veya başka stratejik nedenlerin olduğu yerde ekonomik duyu dönüşümü sağladığı durumlarda gerçekleşir. . Kısacası: Karbonalizasyonun ekonomik fırsatları esas olarak Çin ve ABD tarafından kullanılmaktadır.
Listelenen faktörler, özellikle geleneksel endüstriler, Amerika Birleşik Devletleri'nin dijital ekonomide ve elektrikli araç üretiminde yönetim konumu ve yeni endüstriler inşa etme Çin devlet stratejisi küresel ekonomik dengeyi büyük ölçüde erteledi. Özellikle Çin yarışmasından önce kilit endüstrilerimizin stratejik korumaya ihtiyaç duyduğu bir noktaya geldik.
Avrupa Co₂ Sınır Tazminat Sistemi CBAM gibi enstrümanlar çözümün bir parçasıdır, ancak tek başına yeterli değildir. Çünkü CBAM sadece ithalat için ortak emisyonlar için maliyet dezavantajlarını telafi eder, ancak daha yüksek elektrik, işçilik maliyetleri ve kalite gereksinimleri gibi ihracat için maliyet faktörlerini dikkate almaz.
Yeni bir yaklaşım zamanı
Bu nedenle, yeni bir yaklaşımın zamanı geldi: “Örnek” yerine “çözüm getiriyoruz” yaklaşımına ihtiyacımız var.
Somut terimlerle, bu nedenle, diğer şeylerin yanı sıra,: AB yerel emisyon azaltma hedeflerine gerçekçi bir düzeyde güvenirken, 2050 yılına kadar Avrupa dışındaki AB tedbirleri tarafından kalan emisyonlardan daha yüksek bir hacim tasarruf etmeyi taahhüt ediyoruz.
Bu amaçla AB, üçüncü ülkelerde yüksek derecede kontamine teknolojileri modernize etmek ve Avrupa ekonomisine yatırımları sağlamak için küresel bir “Marshall” iklim planı oluşturmalıdır. Bu tür pragmatik ve küresel çözümlerle, daha esnek, ekonomik olarak daha güçlü, küresel olarak alakalı hale geliyoruz ve daha fazla emisyon tasarrufu sağlayacağız.
Daniel Křetínský, Holding Eph, Metro'nun çoğunluk sahibi ve önemli bir oranına sahip ThysSenkrupp. Ayrıca West Ham United'daki medya ve futbol kulüplerine yatırım yapıyor.
Daniel Křetínský ve diğer çözümlerin konuk katkısının daha ayrıntılı bir versiyonu burada bulunabilir Almanca Ve İngilizce.
Alman ekonomisinin zorluklarının çoğu, örneğin işgücü maliyetleri ve kırılmış eksiklik, coşkulu düzenleme, vergi seviyesi veya jeopolitik değişimler gibi konular gibi kapsamlı bir şekilde analiz edilmiştir. Ancak bence, iki temel neden kamuoyu tartışmasında yeterince adlandırılmamıştır:
Birincisi, Alman ve Avrupa sanayi politikası son 15 yılda pragmatik değil, ideolojik – özellikle ABD ve Çin rakiplerimizin aksine.
İkincisi, ideolojik tutumun bir sonucu olarak, AB ve Almanya küresel bir endüstriyel ve iklim stratejisi izlememektedir. Buna ek olarak, AB uluslararası ticaret önlemleri ve düzenlemelerinde küresel ekonomideki değişimlere yeterince tepki vermektedir.
Özellikle iklim değişikliğine karşı mücadelede yaklaşımımız çok ideolojiktir. Önceden vurgulamak istiyorum: Hiçbir şekilde iklim değişikliğine karar verme veya hırslarımızı tavsiye etme ihtiyacını hiçbir şekilde inkar etmiyorum. Ancak, şu anda yaptığımızı sorguluyorum.
Dönüştürülmesi gereken endüstrilerin listesi uzundur ve Alman endüstrisinin omurgasına karşılık gelir: enerji, otomobil, kimya, çimento, çelik. Ayrıca, bu kilit endüstrilerin önemi ve daha sonraki etkileri, örneğin tedarikçi ve hizmet sektöründeki istihdam üzerindeki etkileri büyük ölçüde hafife alınmıştır.
Çin ve ABD'nin aksine, Yeşil Dönüşüm politikamız “örnek olarak liderlik” felsefesini takip ediyor. Dünyaya, refahı korurken karbonsuz bir ekonominin inşa edilebileceğini gösterdiği söyleniyor.
Ancak bu stratejinin önemli bir güvenlik açığı vardır: Başkaları takip etmezse ne yapıyoruz? AB, küresel ortak emisyonların yüzde yedisinden daha azından sorumludur. Sorunu tek başına çözmeyeceğiz. Uygulamada ciddi hatalar da vardır.
Yeşil dönüşümün ekonomik sonuçları
Yeşil dönüşümde, AB öncelikle emisyonları azaltmak için iklim hedeflerine odaklanmaktadır. Refah ve ekonomimizin düşük karbon veya serbest ekonomiye geçişten nasıl yararlandığı sorusu ihmal ediliyor.
Özellikle belirleyici bir rekabet faktörü göz ardı ettik: küresel rekabete kıyasla enerji fiyatlarımız.
Almanya'daki ortalama toptan satış fiyatı şu anda megawatt saat başına 100 Euro'nun üzerindedir (EUR/MWH). Bu, ABD'de yaklaşık 30-45 Euro/MWh ve Çin'de ortalama 60 EUR/MWh civarında istikrarlı elektrik fiyatlarıyla karşı karşıyadır.
Enerji geçişinden önce, bu tam tersiydi – Almanya'daki elektrik 20 EUR/MWh'nin biraz üzerindedir. O zamandan beri, CO₂ sertifikaları nedeniyle elektrik fiyatı sürekli daha pahalı. Ton başına yaklaşık 75-80 Euro (EUR/T) seviyesi, ilgili çevresel avantajlar getirmez.
Kömürden gaza değişim zaten 30 EUR/T idi. Bununla birlikte, gazdan yeşil hidrojene geçiş 100 veya 200 EUR/T CO₂'da bile gerçekleşmez.
Gazla durum daha karmaşıktır. 13 Euro/MWh'lik ABD gaz fiyatına ulaşılamıyor, ancak daha pragmatik bir yaklaşım sadece mevcut fiyatımızı yaklaşık 50 EUR/MWh'lik yarıya indirebilir.
Yeni endüstriler oluşturmak için kaçırılan fırsatlar
Yenilenebilir enerjiler alanında sanayi politikamızın kaçırılan fırsatları özellikle açık hale geliyor. AB – özellikle Almanya – burada liderlikti.
Ancak, stratejik olarak genişletmek yerine, Çin pazar liderliğine bırakıldı. Bugün Halk Cumhuriyeti, yüzde 85 dünya pazar payı ve yüzde 65 dünya pazar payı ile rüzgar türbinleriyle PV modüllerinin üretimine hakim.
Piyasa mekanizmalarının daha rekabetçi Çin'i tercih ettiği doğrudur. Bununla birlikte, Avrupa haneleri ve şirketleri, ekonomimizdeki bu milyarlarca yatırım stratejik bir avantaj sağlamadan 15 ila 20 yıl boyunca güneş enerjisi için yüksek beslenme tarifeleri ödemek zorunda kaldılar.
Otomotiv endüstrisi daha da ciddi. Trafiği karbondan arındırma girişimi, Almanya'nın AB seviyesinden kaynaklanan AB seviyesinden geldi. Dünya otomobil pazarı keskin bir şekilde yükselirken (2000'den bu yana yaklaşık yüzde 65), Avrupa üretimi düşüyor ve şu anda 2000 seviyesinin altında.
2000 yılında Çin sadece iki milyon araç üretti, bugün yaklaşık 40 milyon var. Çin sürekli bir elektrikli araç stratejisi izlerken, AB daha önce rekabetçi bir elektrikli araç endüstrisi oluşturmadan piyasadan çıkan yüksek verimli içten yanmalı motor olan kendi temel yetkinliğini çağırıyor.
Benzer bir hata, çelik ve kimya endüstrisinde yeşil hidrojende ekonomik olmayan ve erken ilerleme ile tehdit eder.
Kilit endüstrilerimizin değiştirilmesi
Birçok endüstri için fiziksel olarak imkansız veya ekonomik olmayan hedefler belirlendi. Bu, ilgili endüstrilerde yüksek belirsizliğe yol açar.
Üretimlerini taşıyabilen şirketler büyük ölçüde bunu yaptı. Diğerleri, daha net çerçeve koşulları ve daha gerçekçi hedefler umuduyla kararsızlaştırma için yatırımlarını harekete geçirmeye çalışırlar.
Ve zaten yatırım yapanlar, kaçınılmaz olarak ayarlanacak ve düzenleyici çerçeveler daha da geliştirildiğinden, sonunda cezalandırılıyor.
Uzun vadeli ortak fiyat gelişimi hakkındaki belirsizlik, hedefler açısından belirsizliğe sahiptir. Sanayi herhangi bir planlama güvenliğinden yoksundur.
Bununla birlikte, daha küçük fiyat farklılıkları zaten hangi teknolojilerin ekonomik ve rekabetçi olduğuna karar vermektedir. Çok uzun vadeli yatırım kararları fiili imkansızdır.
Alman endüstrisi rekabet gücünü kaybediyor, yatırımlar büyük ölçüde azalıyor ve birçok prodüksiyon göç etti. İşgücü piyasası üzerindeki etkiler hala fark edilmez, ancak artarlar ve yapısal sonuçlarla sonuçlanır.
Önceki çabalarımıza ve ekonomimizin zayıflamasını dikkate almasına rağmen, 49 Gigatons Co₂ küresel emisyonları 2015'te 2023'te 53 Gigatons Co₂'ya yükseldi.
Aslında, ilgili hiçbir AB dışı devlet örneğimizi takip etmez. Karbonalizasyon, özellikle Çin'in büyük şehirlerde hava kirliliği veya enerji ithalatlarının Çin bağımlılığını azaltması gibi, ABD'de ABD'de kömürden gaza, Çin'in elektrikli araç stratejisini veya başka stratejik nedenlerin olduğu yerde ekonomik duyu dönüşümü sağladığı durumlarda gerçekleşir. . Kısacası: Karbonalizasyonun ekonomik fırsatları esas olarak Çin ve ABD tarafından kullanılmaktadır.
Listelenen faktörler, özellikle geleneksel endüstriler, Amerika Birleşik Devletleri'nin dijital ekonomide ve elektrikli araç üretiminde yönetim konumu ve yeni endüstriler inşa etme Çin devlet stratejisi küresel ekonomik dengeyi büyük ölçüde erteledi. Özellikle Çin yarışmasından önce kilit endüstrilerimizin stratejik korumaya ihtiyaç duyduğu bir noktaya geldik.
Avrupa Co₂ Sınır Tazminat Sistemi CBAM gibi enstrümanlar çözümün bir parçasıdır, ancak tek başına yeterli değildir. Çünkü CBAM sadece ithalat için ortak emisyonlar için maliyet dezavantajlarını telafi eder, ancak daha yüksek elektrik, işçilik maliyetleri ve kalite gereksinimleri gibi ihracat için maliyet faktörlerini dikkate almaz.
Yeni bir yaklaşım zamanı
Bu nedenle, yeni bir yaklaşımın zamanı geldi: “Örnek” yerine “çözüm getiriyoruz” yaklaşımına ihtiyacımız var.
Somut terimlerle, bu nedenle, diğer şeylerin yanı sıra,: AB yerel emisyon azaltma hedeflerine gerçekçi bir düzeyde güvenirken, 2050 yılına kadar Avrupa dışındaki AB tedbirleri tarafından kalan emisyonlardan daha yüksek bir hacim tasarruf etmeyi taahhüt ediyoruz.
Bu amaçla AB, üçüncü ülkelerde yüksek derecede kontamine teknolojileri modernize etmek ve Avrupa ekonomisine yatırımları sağlamak için küresel bir “Marshall” iklim planı oluşturmalıdır. Bu tür pragmatik ve küresel çözümlerle, daha esnek, ekonomik olarak daha güçlü, küresel olarak alakalı hale geliyoruz ve daha fazla emisyon tasarrufu sağlayacağız.
Daniel Křetínský, Holding Eph, Metro'nun çoğunluk sahibi ve önemli bir oranına sahip ThysSenkrupp. Ayrıca West Ham United'daki medya ve futbol kulüplerine yatırım yapıyor.
Daniel Křetínský ve diğer çözümlerin konuk katkısının daha ayrıntılı bir versiyonu burada bulunabilir Almanca Ve İngilizce.
